begin (maart 2010)

kleine logo-zonder-tekst

Terwijl ik in de keuken met een zwetend hoofd boven de pannen hang, zie ik vanuit mijn ooghoek Juf uit groep twee onze tuin inlopen. ‘O jee’, denk ik, ‘wat heeft Tijs uitgespookt?’

Mijn man is ook al thuis. Hij doet de deur open en vraagt Juf binnen. Ondertussen zet ik het fornuis uit. We gaan aan de eettafel zitten en wachten op wat komen gaat.

Juf begint aarzelend: ‘Tijs is een hele lieve, sociale jongen. Hij is altijd vrolijk en helpt iedereen.’

‘Oke’, denk ik, ‘kom maar op met het slechte nieuws.’

‘Maar er is iets waar ik niet de vinger op kan leggen,’ gaat Juf verder. Juf is een ouwe rot in het vak en loopt al heel veel jaren mee. Mijn man en ik kijken elkaar aan. Onze onzekerheid en misschien wel een beetje angst worden weerspiegeld in elkaars ogen.

Juf gaat verder: ‘Tijs heeft heel veel moeite met plaatjes ordenen. Hij kan ze niet op de juiste volgorde leggen. Hij maakt er soms zo’n potje van, dat het laatste plaatje vooraan ligt.

‘Kun je een voorbeeld geven?’ vraagt mijn man meteen. En juf geeft het volgende voorbeeld:

Kind trekt jas aan/Pakt hondenriem/Loopt buiten met hond/Hond poept/Kind trekt jas uit

Volgorde van Tijs:

Kind trekt jas uit/Pakt hondenriem/Loopt buiten met hond/Kind trekt jas aan/Hond poept

Ook begrippen als meer, minder, onderste, bovenste, middelste vind Tijs erg lastig. Dit is niet nieuw voor me. Wanneer ik Tijs vraag iets te pakken uit het bovenste laatje in de keuken, dan roept hij na een tijdje dat hij het niet kan vinden. Ondertussen ligt alles wat in het onderste laatje ligt verspreid over de vloer.

‘Wat stel je voor?’ vraag ik aan de juf. ‘Kunnen wij thuis oefenen met hem?’

Ze heeft een paar rekenopdrachten die we thuis kunnen oefenen. In de vorm van een spel. Het moet uiteraard wel leuk blijven.

Ze weet ook niet waar we goed aan doen. Tijs nog een jaar laten kleuteren of laten doorstromen naar groep 3. Ze denkt, en hoopt waarschijnlijk, dat Tijs een laatbloeier is. Wij zien hem eigenlijk ook niet nog een jaar in groep 2 zitten. We spreken af dat we de ontwikkelingen in de gaten houden en dat we met de Juf van groep 3 een nauw contact zullen onderhouden.

Juf gaat weg ons achterlatend met een onzeker gevoel. Dan komt ons kind thuis van een middag spelen bij een vriendje. Een vrolijke wervelwind waait door ons huis. Ik kijk naar mijn zoon. Hij moest eens weten wat er net besproken is…

Na het eten teken ik, tot grote hilariteit van Tijs, de plaatjes van het kind dat met de hond buiten loopt. Tijs legt ze zonder te aarzelen in dezelfde volgorde als op school. Consequent is hij wel!

‘Waarom leg je ze in deze volgorde neer?’ vraag ik.

‘Nou’, zegt Tijs, ‘weet je nog dat we een keer op bezoek waren bij die mensen met die hond? Toen was ik vergeten om mijn jas weer aan te trekken, toen we buiten liepen  om de hond uit te laten.’

Ik begin het te begrijpen, denk ik. Tijs heeft de plaatjes letterlijk betrokken op een situatie waarin hij zelf de hoofdrol speelde. Hij keek daardoor niet meer naar een eventuele logische volgorde.

Ik geef hem een dikke knuffel en fluister in zijn oor dat ik heel veel van hem hou!

Advertenties

6 gedachtes over “begin (maart 2010)

    • Beste Marc,
      Ik ben heel erg benieuwd of jullie op de Pabo ook vakken hebben zoals ‘anders lerende’ kinderen. Mijn kind zit gelukkig op een school waar de leerkrachten open staan voor mijn beelddenker. Ik hoor helaas nog te veel verhalen over leerkrachten die hier minder goed mee om kunnen gaan. Ben aangenaam verrast dat een tweedejaars student de moeite neemt om mijn blog te lezen en een reactie te geven. 👍

      Like

      • Tot nu toe krijgen we op de pabo vooral les in het echte ‘les geven’. Ik zit natuurlijk nog maar in het begin van mijn tweede jaar dus ik verwacht dat dit steeds verder uitgebouwd wordt. Momenteel zijn we erg bezig met het ‘kijken’ naar leerlingen en aan de hand hiervan onderwijsbehoeften van een specifieke leerling op te stellen. In de lessen worden de verschillen tussen de leerlingen sterk benadrukt, we worden erg gestimuleerd om te differentiëren in onze lessen; het inspelen op verschillen tussen leerlingen. Ikzelf ben erg geïnteresseerd in ‘anders lerende’ kinderen en vind dat er op de opleiding hier op dit moment te weinig aandacht aan wordt besteed. In het laatste jaar zijn er een aantal richtingen waarin je je kunt specialiseren, de zogenoemde ‘minors’. Wellicht dat er ook een minor is over ‘anders lerende’ kinderen. Zelf lijkt het me geweldig om na de Pabo een vervolgstudie te doen met betrekking tot dit onderwerp, ik wil me hier graag in specialiseren.

        Tot mijn spijt merk ik tijdens mijn stagedagen dat het steeds lastiger wordt voor de leerkracht om aan alle onderwijsbehoeften van alle kinderen te voldoen. Er zijn nu eenmaal enorme verschillen tussen leerlingen en er worden steeds meer leerlingen in het reguliere onderwijs toegelaten waardoor deze verschillen steeds groter worden. De werkdruk wordt steeds hoger. Ik vind dat de leerkrachten van tegenwoordig hier te weinig training en scholing in krijgen waardoor ze, hoe graag ze dit ook willen voorkomen, sommige kinderen te kort doen tijdens hun schooltijd.

        Ik hoop snel weer een nieuwe blog te kunnen lezen! 🙂

        Like

  1. Beste Marc,
    Je hebt helemaal gelijk dat de werkdruk bij leerkrachten steeds groter wordt, omdat er steeds minder hulp van buiten af is. De scholen moeten het allemaal zelf maar uitzoeken. Ik hoop dat je je enthousiasme en toewijding voor het vak kunt vasthouden. Dan zul je een goede betrokken leerkracht zijn. Enne… Elke zaterdag een nieuwe blog over mijn bijzondere beelddenker!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s